به گزارش خبرنگارگروه سایت فراگیرنت، از آنجا که اصلی ترین عامل پیشرفت و تحول درتمامی جوامع آموزش عالی محسوب می شود، لذا درهمین راستا دانشگاه به عنوان عامل اجرایی آموزش عالی بیشترین تاثیرگذاری را خواهد داشت و یکی از لازمههای ایفای چنین نقشی برخورداری از اعضای هیئت علمی شایسته و توانمند است. اگر دانشجو را نیز بهعنوان یکی از شاخصهای اصلی توسعهیافتگی نظام آموزش بدانیم، وجود اعضای هیاتعلمی برجسته و توانمند در انتقال مفاهیم آموزشی و پژوهشی جایگاه پراهمیتتری مییابد.
وزارت علوم دراین راستا از سال ۸۳ اقدام به تدوین آیین نامهای با نام ارتقای مرتبه اعضای هیئت علمی کرد. این آییننامه طی دو دهه اخیر با فراز و نشیب های زیادی همراه بود، به طوری که در سالهای ۸۵ و ۸۹ یک بار و در نهایت پس از دوسال کش و قوس و جدال دانشگاهها و موسسات پژوهشی با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و شورای عالی انقلاب فرهنگی درسال ۹۵ با پیشنهادات مختلف و تجمیع دو آیین نامه اعضای هیئت علمی وزارت علوم و وزارت بهداشت دستخوش تغییرات فرمی و محتوایی گردید.
ولی با وجود تمام این بررسی ها و تشکیل کارگروه های مختلف آیین نامه ارتقای اعضای هیئت علمی، همچنان مشکلات اساسی ادامه داشت چرا که آئیننامه جدید فرصت اصلاح را نیز از خود گرفته است.